Hoe meet je de transformatie die momenteel plaatsvindt in de auto-industrie wanneer regelgeving, technologieën en consumentenverwachtingen gelijktijdig veranderen? Twee structurele assen maken het mogelijk om de omvang van het fenomeen te meten: de opkomst van elektrificatie op de Europese markt en de inwerkingtreding van de Euro 7-norm, die de technische vereisten voor alle soorten aandrijvingen, inclusief elektrische voertuigen, herdefinieert.
Euro 7-norm en eisen voor batterijen: wat de verordening 2024/1257 concreet verandert
De meeste analyses over autotrends richten zich op verkoopvolumes of aankondigingen van nieuwe modellen. De verordening (EU) 2024/1257, ook wel Euro 7 genoemd, introduceert een verandering van een andere aard: voor het eerst legt de Europese regelgeving minimale duurzaamheidsdrempels voor de batterijen van nieuwe elektrische en plug-in hybride voertuigen op.
Deze verplichtingen zijn van toepassing op nieuwe modellen die vanaf november 2026 zijn goedgekeurd. Ze gelden niet voor voertuigen die al op de weg zijn.
| Criteria | Drempel na 5 jaar of 100.000 km | Drempel na 8 jaar of 160.000 km |
|---|---|---|
| Minimale resterende batterijcapaciteit | 80 % | 72 % |
| Gezondheidsstatusindicator (SOH) op het dashboard | Verplicht | Verplicht |
De verplichting om een gezondheidsstatusindicator (SOH) direct op het dashboard weer te geven, creëert een nieuwe standaard voor transparantie. Voor de tweedehandsmarkt maakt deze informatie de restwaarde van een elektrisch voertuig meetbaar, terwijl de koper tot nu toe afhankelijk was van ruwe schattingen.
Om de grote autotrends en hun implicaties op middellange termijn verder te verkennen, maakt de kruislezing van regelgeving en marktgegevens het mogelijk om verder te kijken dan alleen de aankondigingen van fabrikanten.
Remdeeltjes: een regelgeving die ook elektrische voertuigen raakt
Euro 7 beperkt zich niet tot uitlaatemissies. De verordening introduceert voor het eerst in Europa reguleringsdrempels voor remdeeltjes, een aspect dat vaak ontbreekt in samenvattingen over autovervuiling.
| Type voertuig | Plafond voor remdeeltjes (inwerkingtreding) | Doelwaarde vanaf 2035 |
|---|---|---|
| Thermisch en hybride | 7 mg/km | 3 mg/km |
| Elektrisch | 3 mg/km | 3 mg/km |
Elektrische voertuigen profiteren van regeneratief remmen, wat de slijtage van de remblokken vermindert. Hun startplafond is dus al vastgesteld op het niveau dat thermische voertuigen in 2035 moeten bereiken.
Deze verplichting dwingt echter leveranciers om de samenstelling van remmaterialen voor de gehele toeleveringsketen van de auto-industrie te heroverwegen, ook voor instapmodellen waar de marges al onder druk staan.
Elektrificatie van de Europese markt: lezen van penetratiedynamieken
De Europese markt voor nieuwe voertuigen maakt een sprongetje in elektrificatie. In het eerste semester van 2026 is ongeveer één op de vier verkochte nieuwe voertuigen in Europa nu elektrisch. Dit percentage markeert een versnelling ten opzichte van voorgaande jaren.
Drie factoren verklaren deze dynamiek:
- De verstrenging van emissienormen (Euro 7, Europese CO2-doelstellingen) dringt fabrikanten om hun assortiment naar elektrisch te richten om boetes te vermijden.
- De geleidelijke daling van de batterijprijzen maakt elektrische modellen competitief in bepaalde segmenten, zelfs zonder directe aankoopsubsidies.
- Het sneeuwbaleffect van bedrijfswagens, die in verschillende Europese landen aan vergroeningseisen zijn onderworpen, verhoogt de registratie van batterijvoertuigen.
Deze vooruitgang blijft ongelijk verdeeld over de landen. De Noord-Europese markten vertonen veel hogere penetratieniveaus dan die in Zuid-Europa, waar de laadinfrastructuur en de koopkracht de adoptie belemmeren.
Softwaregedefinieerd voertuig: een verandering in het businessmodel voor de auto-industrie
Het concept van een softwaregedefinieerd voertuig (Software-Defined Vehicle, of SDV) transformeert de relatie tussen fabrikanten, leveranciers en eigenaren. In dit model hangen de functionaliteiten van het voertuig niet langer alleen af van de hardware die bij de verkoop is ingebouwd, maar van softwarelagen die op afstand worden bijgewerkt.
Voor de auto-industrie verschuift dit de waardecreatie: de terugkerende inkomsten uit verbonden diensten, betaalde updates en het gebruik van voertuiggegevens worden een strategische as, naast de marge op de initiële verkoop.
Deze transitie genereert spanningen in de toeleveringsketen. Onderaannemers die gespecialiseerd zijn in mechanische componenten moeten investeren in softwarevaardigheden, anders zien ze hun waardepercentage afnemen ten gunste van technologiebedrijven. De beheersing van voertuiggegevens wordt een concurrentievoordeel dat net zo bepalend is als de productkwaliteit.
Vragen over cyberbeveiliging en bescherming van persoonlijke gegevens voegen een laag van regelgevende complexiteit toe. In Frankrijk, net als in de rest van de Europese Unie, moeten fabrikanten innovatie in software combineren met naleving van de AVG, wat sommige implementaties vertraagt.
Automobiele toeleveringsketen: robuustheid en traceerbaarheid als nieuwe criteria
De logistieke verstoringen van de afgelopen jaren hebben de kwetsbaarheid van de toeleveringsketens in de auto-industrie aan het licht gebracht. De oplossing ligt niet langer alleen in de geografische diversificatie van leveranciers, maar in de integratie van traceertechnologieën in elke schakel.
De eisen voor naleving van regelgeving (traceerbaarheid van batterijmaterialen, ESG-rapportage, digitale paspoort van voertuigen) verplichten bedrijven in de sector om de oorsprong en het pad van componenten te documenteren. Traceerbaarheid wordt een wettelijke verplichting, geen concurrentievoordeel.
De in real-time verzamelde gegevens in fabrieken (Smart Factory) stellen bedrijven in staat om onderbrekingen te anticiperen en de productie aan te passen. Voor onderaannemers is de mogelijkheid om deze gegevens aan hun opdrachtgevers te verstrekken nu een voorwaarde voor toegang tot aanbestedingen van grote fabrikanten.
Het Europese regelgevingskader voor de duurzaamheid van batterijen, remdeeltjes en traceerbaarheid van componenten laat geen grijze gebieden meer over. Fabrikanten en hun leveranciers die hun processen niet vóór eind 2026 hebben aangepast, zullen geconfronteerd worden met extra homologeringskosten en beperkte toegang tot de Europese markt.